Most Popular

မူလဆိုက်တွင်ဖတ်ရန် >>>

“ဆွမ်းအလှူ”

Image



“ဆွမ်းအလှူ-ပေးလည်းပေး၊ ယူလည်းယူ”

သုခဿ ဒါတာ မေဓာဝီ၊ သုခံ သော အဓိဂစ္ဆတိ။

ချမ်းသာကို လှူတဲ့ ပညာရှိဟာ ချမ်းသာကို ရတယ်။

(အံ၊ဒု၊၃၅)

အဲဒီလို ဘုရားရှင် ဟောတော်မူခဲ့ပါတယ်။

ကိုယ်လှူတာကို ကိုယ်ပြန်ရတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။

စားဖွယ်ကို လှူသူဟာ အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအား

အောက်ပါအရာ ၅ မျိုးကို တစ်ပါတည်း လှူလိုက်တယ်

လို့ ဘုရားရှင်က ဟောတော်မူခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအရာ ၅ မျိုးက -

၁။ အသက်ရှည်မှု၊

၂။ ခန္ဓာကိုယ်အဆင်း လှပတင့်တယ်မှု၊

၃။ ကိုယ်ချမ်းသာမှု၊ စိတ်ချမ်းသာမှု၊

၄။ ခန္ဓာကိုယ်အင်အား၊

၅။ အသိဉာဏ်ပညာ။

အဲဒီအရာ ၅ မျိုးကို လှူလိုက်သူဟာ အောက်ပါအကျိုး

၅ မျိုးကို ပြန်ရပါတယ်။

လူ့ဘဝ၊ နတ်ဘဝမှာ

၁။ အသက်ရှည်မှု၊

၂။ ခန္ဓာကိုယ်အဆင်း လှပတင့်တယ်မှု၊

၃။ ကိုယ်ချမ်းသာမှု၊ စိတ်ချမ်းသာမှု

၄။ ခန္ဓာကိုယ်အင်အား

၅။ အသိဉာဏ်ပညာ။

(အံ၊ဒု၊၃၅)

ဆွမ်း(ထမင်း) ဟင်း၊မုန့်၊ သစ်ရွက် စတဲ့ စားဖွယ်တွေကို

သူတစ်ပါးအား မပေးလှူဖူးသူဟာ ရှားပါးပါလိမ့်မယ်။

ဗုဒ္ဓသာသနာဝင်တွေဆိုရင် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တွေဖြစ်တဲ့

ရှင်၊ ရဟန်း၊ သီလရှင်တွေရော၊ မိတ်ဆွေတွေရော၊

မရှိဆင်းရဲသူတွေကိုပါ အနည်းနဲ့အများ အဲဒီစားဖွယ်တွေကို

လှူဖူးကြပါတယ်။ ဆွမ်းလေးတစ်ဇွန်း လှူတာလည်း

စားဖွယ်ကို လှူတာပါပဲ။ ဟင်းလေးတစ်ခွက်၊

အသားဟင်းလေးတစ်တုံး၊ သစ်သီးလေး တစ်လုံး၊

မုန့်လေးတစ်ခု၊ ဗယာကြော်လေး တစ်ကွင်းလှူတာလည်း

စားဖွယ်ကို လှူတာပါပဲ။ နည်းနည်း များများ

စားဖွယ်တွေကို လှူတိုင်း အထက်ပါအရာ ၅ မျိုးကို

တစ်ပါတည်း လှူလိုက်ပါတယ်။ ယူလည်း ယူလိုက်တယ်

လို့ ဆိုရပါမယ်။

ကျေးဇူးရှင် ပဏ္ဍိတာရာမ ရွှေတောင်ကုန်း သာသနာ့

ရိပ်သာ ဆရာတော်ကြီးရဲ့ အောက်ပါလင်္ကာလေးကို

သတိရလာမိပါတယ်။

သက်ရှည် ဆင်းလှ၊ ချမ်းသာရ ဗလဉာဏ်ပညာ၊

စားဖွယ် လှူသူ၊ ကျိုးငါးဆူ ပေး-ယူနိုင်လေပါ-တဲ့။

“အရှင်ပိလိန္ဒဝစ္ဆမထေရ် ရခဲ့တဲ့ ဆွမ်းအကျိုးများ”

အရှင်ပိလိန္ဒဝစ္ဆမထေရ်က “ပဒုမုတ္တရာဘုရားရှင်ကိုရော၊

တပည့် သံဃာအပေါင်းအားပါ ဆွမ်းနဲ့ ဖျော်ရည်ကို

လှူခဲ့ပါတယ်။ သူရဲ့ အဲဒီ အလှူကုသိုလ်ကံနဲ့

လျောက်ပတ်တဲ့ အကျိုး (၁၀) မျိုးကို ခံစားရတယ်”

လို့ အမိန့်ရှိပါတယ်။ သူရရှိတဲ့အကျိုး (၁၀) မျိုးကို

ဒီလို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။

(၁)။ အသက်ရှည်သူ၊

(၂)။ ခွန်အားကြီးသူ၊

(၃)။ တည်ကြည်သူ၊

(၄)။ အဆင်းလှသူ၊

(၅)။ အခြွေအရံများသူ၊

(၆)။ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာသူ၊

(၇)။ ထမင်းကို ရရှိသူ၊

(၈)။ ဖျော်ရည်ကို ရရှိသူ၊

(၉)။ ရဲရင့်သူ၊

(၁၀)။ အခါခပ်သိမ်းပညာရှိသူ။

အဲဒီအကျိုးတွေကို သံသရာမှာ ကျင်လည်ရတဲ့အခါ

ငါဟာ ရရှိခဲ့ပါတယ်။

(ထေရာပဒါန၊၃၆၉)

ကိုယ်လုပ်တဲ့အလုပ်ရဲ့ အကျိုးတွေကို စုံစုံလင်လင်

ပြည့်ပြည့်ဝဝ သိရရင် အဲဒီအလုပ်ကိုလုပ်ရတာ

နှစ်ခြိုက်မှု၊ စိတ်ပါဝင်စားမှု၊ထက်သန်မှု ဖြစ်ရပါတယ်။

လုပ်လိုတဲ့ဆန္ဒလည်း ပြင်းပြလာရပါတယ်။

ဆွမ်း အလှူ ၊ ထမင်းအလှူ၊ ဖျော်ရည်အလှူ တွေကို

ကိုယ်ကိုယ်သူသူ လှူဖူးနေကြတာပါပဲ။

အနည်းအများသာ ကွာချင် ကွာခြားပါမယ်။

အလှူဒါန ရက်ရောကြတဲ့ လူတွေဟာဆွမ်းအလှူ

ထမင်းအလှူ၊ ဖော်ရည်အလှူတွေကို နေရာပေါင်းများစွာမှာ

အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ပေါင်းများစွာအား အကြိမ်ပေါင်းများစွာ

လှူဖူးကြပါတယ်။ အလှူရေစက် လက်နဲ့မကွာရှိကြတဲ့

ဗုဒ္ဓသာသနာဝင်တွေအဖို့တော့ ဒီအလှူတွေဟာ

အထူးပြောစရာမလိုတော့ပါ။

ကိုယ့်မှာ ရရှိတဲ့ ဒီအကျိုး ၁၀ မျိုးကို သိရှိတဲ့

ဆွမ်းအလှူရှင်၊ ထမင်းအလှူရှင်၊ ဖျော်ရည်အလှူရှင်

ကတော့ အနည်းငယ်ပဲ ရှိမယ်ထင်ပါတယ်။

ဘုရားရှင်ဟောတော်မူခဲ့တဲ့ စားဖွယ်လှူရကျိုး

၅ မျိုးကိုပဲ ရဟန်း၊ ရှင်၊ လူတွေ အသိများကြပါတယ်။

အရှင်ပိလိန္ဒဝစ္ဆမထေရ် မိန့်ကြားခဲ့တဲ့ ဒီအကျိုး

(၁၀) မျိုးကိုတော့ သိသူနည်းကြပါတယ်။ ဆွမ်းလှူရင်၊

ထမင်းလှူရင်၊ ဖျော်ရည်လှူရင် ကောင်းကျိုးတွေကို

ရနိုင်တယ်လို့ ဗုဒ္ဓသာသနာဝင်တိုင်း ယုံကြည်ကြပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ရနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ထားတဲ့အကျိုးတွေကို

တိတိကျကျ စုံစုံလင်လင် မသိကြပါ။

သိအောင် ကြိုးစားလို့ သိပြီး လှူရရင် ဝမ်းလည်း

ပိုသာရသလို၊ အကျိုးလည်း ပိုကြီးမားလာပါမယ်။

“ဘုရား သိသလိုသာ သိခဲ့ရင်”

ဒါနရဲ့အကျိုး ကိုယ်တွေ့သိရင် သိသလောက်

လှူရဲကြပါတယ်။ လှူကြပါတယ်။ နည်းနည်းသိရင်

နည်းနည်းလှူရဲပါတယ်။ လှူပါတယ်။

များများသိရင် များများလှူရဲပါတယ်။ လှူပါတယ်။

ဒါနရဲ့အကျိုးကို အသိဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ကတော့

ဘုရားရှင်ပါပဲ။ဘုရားရှင်က ဒီလို မိန့်တော်မူခဲ့ပါတယ်။

“ရဟန်းတို့ လှူဒါန်းဝေဖန်ပေးကမ်းမှုရဲ့ အကျိုးကို

ငါဘုရားသိသလိုသာ သတ္တဝါတွေ သိကြမယ်ဆိုရင်

သတ္တဝါတွေဟာ ကိုယ်စားရမယ့် အစားအစာထဲက

သူတစ်ပါးတွေအား မပေးဘဲမစားကုန်ရာ။

(ပေးပြီးမှသာ စားကုန်ရာ၏။) အဲဒီသတ္တဝါတွေရဲ့စိတ်ကို

နှမြောမှု အညစ်အကြေးက အနိုင်ယူပြီး မတည်ရှိရာ။

ကိုယ့်အတွက် လောက်ငရုံထမင်းထဲက

တစ်လုတ်စာကိုသာ ကိုယ့်အတွက် ချန်ထားပြီး

ကျန်ထမင်းလုတ် အားလုံးကို လာလာသမျှ

အလိုရှိသူတွေအား ပေးလှူတယ်။

အလှူခံတွေရှိခဲ့ရင် ကိုယ့်အတွက် နောက်ဆုံးဖြစ်တဲ့

အဲဒီထမင်းလုတ်တစ်လုတ်ထဲကတောင်

တစ်စိတ်တစ်ဒေသကို လှူပြီးမှသာ စားကုန်ရာ၏။

မပေးလှူဘဲ မစားကုန်ရာ။”

“ရဟန်းတို့ လှူဒါန်းဝေဖန်ပေးကမ်းမှုရဲ့ အကျိုးကို

ငါဘုရားသိသလို သတ္တဝါတွေမသိကြတဲ့အတွက်

သတ္တဝါတွေဟာ မပေးလှူဘဲ၊ စားနေကြတယ်။

အဲဒီသတ္တဝါတွေရဲ့ စိတ်ကို နှမြောမှုအညစ်အကြေးက

အနိုင်ယူပြီး တည်ရှိနေတယ်”

ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)

Credit: bomgsaw

Latest Comments

Leave a Comment

Related News