Most Popular

မူလဆိုက်တွင်ဖတ်ရန် >>>

မပြစ်​မှားသင်​့​သော ပုဂ္ဂိုလ်​တို့ကို ပြစ်​မှားခြင်​းသည်​

Image



လောကမှာ မပြစ်မှားထိုက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ရှိတယ်။

ဒါက လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ

ကိုယ်နဲ့ပတ်သတ်တဲ့သူထဲမှာ မပြစ်မှားသင့်တဲ့သူတွေရှိတယ်။

အဲ့ဒီမပြစ်မှားထိုက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ပြစ်မှားပြီဆိုလို့ရှိရင်

ဘာဖြစ်လဲဆိုရင်

★ “တမေဝ ဗာလံ ပစ္စေတိ ပါပံ” မကောင်းတဲ့အကျိုးတွေက

အဲ့ဒီပြစ်မှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ထံ

ပြန်ပြီးတော့ ရောက်လာတတ်တယ်။ဆိုလိုတာက

ဒဏ်သင့်တတ်တယ်လို့ ပြောတာ။ဒါက လူ့ဘဝမှာ

ဘဝတစ်ခုကိုဖြတ်သန်းပြီးတော့

ဘဝတစ်ခုကိုနေထိုင်ရတဲ့ အခါမှာ မိမိနဲ့ပတ်၀န်းကျင်မှာ

ရှိတဲ့ မပြစ်မှားသင့်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို မပြစ်မှားမိဖို့

အမြဲတမ်းသတိထားဖို့လိုအပ်တယ်။

★ ကိုယ့်အထင်နဲ့ အမြင်နဲ့မပြောသင့်ဘူး။

ကိုယ့်စိတ်ကိုလည်း စောင့်စည်းရမယ်။

ကိုယ်နှုတ်ကိုလည်း စောင့်စည်းရမယ်။

ကိုယ့်ရဲ့အမူအရာတွေကိုလည်း

စောင့်စည်းရမယ်။အဲ့ဒီလို မစောင်စည်းလို့ ပြစ်မှားမိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်၊

မပြစ်မှားသင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြစ်မှားမိပြီဆိုရင်

အပြစ်ဒဏ်တွေဟာ အဲ့ဒီပြစ်မှားတဲ့

ပုဂ္ဂိုလ်ထံ ရောက်ရှိလာတတ်တယ်။

အဲ့ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ဒဏ်(၁၀)ပါးဆိုတာ

မကောင်းကျိုးတွေပေါ့ သက်ရောက်တတ်ပုံကို မြတ်စွာဘုရားက

ဟောထားတာရှိတယ်။ အဲ့ဒါကို မှတ်သားကြဖို့ပေါ့ မြတ်စွာဘုရား

ဟောတော်မူတဲ့ အတိုင်းဆိုရင်

★ “ ယော ဒဏ္ဍေန အဒဏ္ဍေသု၊ အပ္ပဒုဋ္ဌေသု ဒုဿတိ ” =

အပြစ်ဒဏ် မချမှတ်သင့်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် (ဝါ)

မပြစ်မှားသင့်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ် အဲ့ဒီလို မပြစ်မှားရမယ့်

ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို သွားပြီးတော့ ပြစ်မှားမိပြီဆိုရင်

“ဒသန္နမညတရံ ဌာနံ၊ ခိပ္ပမေဝ နိဂစ္ဆတိ” - အပြစ်ဒဏ်(၁၀)မျိုးထဲက တစ်မျိုးမျိုး

ကိုယ့်မှာ ခံရတတ်တယ်။ဒဏ်ဆိုတာ တုံ့ပြန်ပြီးတော့ ခံရတဲ့ အပြစ်ကို

ပြောတာ။ကိုယ်က ပြစ်မှားလိုက်တယ် ပြစ်မှားလိုက်သည့်အတွက်ကြောင့်

အဲ့ဒီအပြစ်ကနေ ကိုယ့်ကို တု့ံပြန်လာတဲ့ ဟာမျိုး။

အဲ့ဒီ ဒဏ်(၁၀)မျိုးက ဘာတွေလဲဆိုတော့

(၁) “ ဝေဒနံ ဖရုသံ ဇာနိံ ” - အင်မတန်မှ ဒုက္ခကိုဖြစ်ပေါ်စေတတ်တဲ့

ရောဂါေ၀ဒနာတွေ စွဲကပ်လာတတ်တယ်။

အင်မတန်မှ ကြီးကျယ်တဲ့ ရောဂါဝေဒနာတွေ

စွဲကပ်လာတတ်တယ်။မပြစ်မှားထိုက်တဲ့

ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြစ်မှားမိပြီဆိုရင် ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ရောဂါ

ဝေဒနာတွေ ခန္ဓကိုယ်ပေါ်မှာ ကျရောက်ဖြစ်ပေါ်လာတတ်တယ်။

အဲ့ဒီလို ကျရောက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီးတော့

ဘဝကြီးတစ်ခုလုံးဟာ ဆုံးရှုံးသွားတယ်။

ဘဝတစ်ခု ဆုံးရှုံးလောက်အောင် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ရောဂါဝေဒနာ

အမျိုးမျိုးရှိတာပေါ့။ဒါက ဒဏ်သင့်လို့ဖြစ်တာလည်းရှိတယ် သူ့ဘာသာသူ

တခြားအကြောင်းကြောင့် ဖြစ်တာလည်းရှိတယ်။

မပြစ်မှားထိုက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုပြစ်မှားမိသွားပြီဆိုရင်

အဲ့ဒီအပြစ်ဒဏ်ကြောင့် ခံရတဲ့အခါ ဆိုပါစို့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ

တစ်စုံတစ်ခုနဲ့ ခိုက်မိပြီးတော့ ကိုယ်တစ်ပိုင်းသေသွားတာတို့

မျက်လုံးပျက်စီးသွားတာတို့ ဘဝမှာသုံးမရအောင် လူမှာ

လူဖြစ်ရှုံးသွားတာမျိုးတွေ

ဒါမျိုးတွေဖြစ်တတ်တယ်။

ဒါက နံပါတ်(၁)ဒဏ်သင့်တဲ့ တစ်ခု။

နံပါတ်(၂)က- “ သရီရဿ စ ဘေဒနံ ”-ခန္ဓာကိုယ်မှာ

တစ်စုံတစ်ခု လက်ခြေ

အင်္ဂါစသည့် ပျက်စီး ယိုယွင်းလာတတ်တယ်။

ဘဝမှာ လုပ်စားကိုင်စားဖို့

အဆင်မပြေလောက်အောင် နေ့စဉ်မှာ

နေရေးထိုင်ရေးအဆင်မပြေလောက်အောင်

အဲ့ဒီလိုခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်ပြတ် ခြေပြတ် စသဖြင့် ဒီလိုဒုက္ခဝေဒနာ

မျိုးတွေလည်းပဲ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်တယ်တဲ့။

နံပါတ်(၃)က-“ ဂရုကံ ဝါပိ အာဗာဓံ ”- ခုနကပြောတဲ့

ဝေဒနာတွေထက်ပိုပြီးတော့

ကြီးလေးတဲ့ အခံရခက်တဲ့ အမြဲတမ်းငြီးငြူပြီးတော့

ခံရခက်လောက်အောင်

ကိုယ်မှာအခံရခက်တဲ့ ကြီးလေးတဲ့ရောဂါ

ဝေဒနာကြီးတွေလည်း စွဲကပ်ပြီးတော့

လာတတ်တယ်တဲ့။

နံပါတ်(၄)က - “ စိတ္တက္ခေပံ ဝ ပါပုဏေ”-

မပြစ်မှားထိုက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြစ်မှားရင်

စိတ်တွေ ဂယောင်ခြောက်ခြား ဖြစ်လာပြီးတော့ ရူးသပ်သွားရတော့တဲ့

အခြေအနေမျိုးထိအောင်

စိတ်ဂယောင်ခြောက်ခြားဖြစ်ပြီးတော့ သွားတတ်တယ်။

ဒါလည်း အင်မတန်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ဘဝမှာ

လူတွေရဲ့ သန္တာမှာ စိတ်မမှန်ဘူးဆိုတာဟာ ပိုပြီးတော့

အရာရာကို ဆုံးရှုံးသွားစေတတ်တယ်။

ရူးသွပ်ပြီးတော့ သွားစေနိုင်တယ်။အဲ့ဒါမျိုးဖြစ်နိုင်တယ်။

နံပါတ်(၅)က-“ ရာဇတော ဝါ ဥပသဂ္ဂံ” -တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်တဲ့ မင်းတွေ

တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်တဲ့အစိုးရတွေက မိမိကို

ရာထူးချပြစ်တာတို့ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်တဲ့

ပစ္စည်းတွေ အသိမ်းခံလိုက်ရတာတို့ စသဖြင့်

မင်းပြစ်မင်းဒဏ်တွေကို သင့်ပြီးတော့

ထောင်သွင်းအကျဉ်းချ ခံရတာတို့ ဒီလို

အဖြစ်မျိုးတွေနဲ့ ကြုံရတတ်တယ်လို့ ပြောတယ်။

နံပါတ်(၆)က-“ အဗ႓က္ခာနံ ဝ ဒါရုဏံ ”- တကယ့်ကို ကိုယ်ဘာမှ မလုပ်ဘဲနဲ့

အကြီးအကျယ် အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းအောင် စွပ်စွဲခံရတာမျိုးတွေလည်း

ကြုံတယ်။တစ်ချို့ဆိုလိုရှိရင် ကိုယ်ဘာမှ မလုပ်ဘဲနဲ့ မှားယွင်းပြီးတော့

အပြစ်ဒဏ်ပေးခံရတဲ့ သူတွေ ဒီလောကကြီးမှာ ရှိတာပဲ။

အဲ့ဒါမျိုးတွေလည်း ခံရတတ်

တယ်။

နံပါတ်(၇)က-“ ပရိက္ခယံ ဝ ဉာတီနံ ”အားကိုုးရတဲ့

ဆွေမျိုးမိဘတွေဟာ ကိုယ့်မှာအားကိုးစရာ

မရှိလောက်အောင် တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး ဘဝနိဂုံး

အဆုံးသတ်သွားပြီးတော့ ကိုယ့်မှာ

အားကိုးစရာ ဆွေမျိုးမရှိလောက်အောင် ဘဝမှာ အထီးကျန်

တစ်ကောင်ကြွက် ဖြစ်သွားတတ်တယ်။

ဒါ အကုသိုလ်ကြောင့်ဖြစ်တာကို ပြောတာ။

တခြားနည်းနဲ့ဖြစ်တာကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး။

ဒီလိုအဖြစ်တွေ ကြုံရတတ်တယ်တဲ့။

နံပါတ်(၈)က- “ ဘောဂါနံ ဝ ပဘင်္ဂုရံ” -ပစ္စည်း ဥစ္စာတွေ

ပျက်သုန်းကုန်တာ။

ပစ္စည်းဥစ္စာတွေ ပျက်စီးကုန်တာ။

မီးထဲပါသွားတာ ရှိတယ်။

ရေမြောတာ ရှိတယ်။မျိုးစုံပေါ။

တစ်ချို့ကျတော့ အကုသိုလ်ဖြစ်ပီဆိုလို့ရှိရင်

ကိုယ်ပိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပျောက်သွားမှန်း

မသိလောက်အောင် ဘာလုပ်လို့မှ

အဆင်မပြေဘဲကို ပျက်စီးသွားတာ။

ဒီထက်အခြေအနေ ဆိုးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေက

ဘာဖြစ်လဲဆိုတော့

ရွှေတွေ ငွေတွေကနေပြီးတော့

မီးသွေးခဲရောက်သွားတယ်ဆိုတဲ့ အဖြစ်ထိအောင်

ရောက်သွားတယ်။တကယ်ကို မြတ်စွာဘုရား လက်ထက်တုန်းက

ရှိခဲ့ဖူးတယ်။အကုသိုလ် ဝင်လာပြီဆိုရင် လူတွေမှာ

အဖိုးတန် ရွှေတွေ စိန်တွေကလည်းပဲ

မီးသွေးခဲဖြစ်သွားတာမျိုးတွေ ဖြစ်တတ်တယ်။

ကိုယ့်ရဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေဟာ ပျက်စီးသွားတတ်တယ်။

နံပါတ်(၉)က-“ အထ ဝါဿ အဂါရာနိ ၊အဂ္ဂိ ဍဟတိ ပါဝကော။” -

အိမ်ကို မီးလောင်တတ်တယ်။

မီးလောင်တယ်ဆိုတဲ့ နေရာမှာ အများလောင်လို့

ပါသွားတာည်း ရှိနိုင်တယ်ပေါ့။

တခြားနည်းတွေနဲ့ လောင်တာလည်းရှိတယ်။

အခုလို မပြစ်မှားထိုက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြစ်မှားလို့

လောင်တယ်ဆိုတာ မျိုးကျတော့

သူများတွေ မလောင်ဘဲနဲ့ သူတစ်ဦးထဲ ကွက်ပြီးတော့

လောင်ခံရတာမျိုး ။ကိုယ့်ပစ္စည်းမှာ

လောင်မီးကျတယ်ဆိုတာမျိုး ကိုယ့်အိမ်မှ ကွက်ပြီးတော့

လောင်မီးကျတယ်ဆိုတာမျိုး ။ရှေးတုန်ကတော့

ဒီလို လောင်မီးကျတယ်ဆိုမျိုး ရှိတယ်။

အခုကတော့ မီးလောင်ပြီဆိုရင်တော့ ဝါယာရှော့ဖြစ်တယ်

ပြောကြတာပဲ။တချို့လည်း

လောင်မီးကျတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ဘယ်လို

အကြောင်းမှန်းမသိဘဲနဲ့ မီးလောင်ခံရတာမျိုးတွေ ရှိတယ်။

နံပါတ်(၁၀)က- “ ကာယဿ ဘေဒေါ ဒုပ္ပညော၊ နိရယံ သောပပဇ္ဇတိ။” -

နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့

ဘာလဲဆိုရင် ဘဝတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားပြီဆိုလို့ရှိရင်

အဲ့ဒီလူဟာ အပယ်ငရဲရောက်သွားတယ်။ဒါကိုပြောတာ

မပြစ်မှားထိုက်တဲ့

ပုဂ္ဂိုလ်ကို ပြစ်မှားပြီဆိုလို့ရှိရင် ဒီလိုဒဏ်သင့်တတ်တယ်။

ဒီ(၁၀)မျိုးထဲက တစ်မျိုးမျိုးနဲ့ ဒဏ်သင့်တတ်တယ်

လို့မြတ်စွာဘုရားက ဒီလိုဟောတယ်။

ကံကြမ္မာဝဋ်ကြွေးဆိုတာအကြောင်းတွေ ဆုံလာပြီဆိုရင်

ရှောင်တိမ်းလိုမမရနိုင်တဲ့အနေအထားတစ်ခုဖြစ်တယ်။ရှောင်တိမ်းလို့

ရနိုင်သေးတယ်ဆိုဟာ အကြောင်းမညီညွတ်သေးလို့ ရှောင်တိမ်းလို့

မရတော့ဘူးဆိုလို့ရှိရင် ကံကြမ္မာတွေဟာ မိမိကိုအကျိုးပေးဖို့

ရင့်ကျက်လာလို့ ဘက်စုံကအဆင်သင့်ဖြစ်လာပြီ ဆိုရင်

ဘယ်သူမှရှောင်လို့မရတော့ဘူး။

မြန်မာ့သမိုင်းမှာ ကြည့်လိုက် အမရပူရခေတ်မှာ

မန္တလေးရဲ့တောင်ဘက်ကမြို့ကို

တောင်မြို့ အမရပူရ။အဲ့ဒီမှာ

ဘကြီးတော်မင်းတရားကြီးရဲ့လက်ထက်

နန်းမတော်မယ်နုဆိုတာရှိတယ်။ဘကြီးတော်ဆိုတာ

ဘယ်သူ့ဘကြီးလဲဆိုတော့

မင်းတုန်းမင်းတို့ကနေခေါ်တာ။မင်းတုန်းမင်းရဲ့ဘကြီးမို့လို့

သမိုင်းဆရာတွေက ဘကြီးတော်လို့ရေးတာ။ငယ်စဉ်က

စစ်ကိုင်းမြို့ကိုစားလို့ စစ်ကိုင်းမင်းလို့ခေါ်တယ်။

အဲ့ဒီဘကြီးတော်

မင်းတရားရဲ့မိဖုရားမယ်နုဆိုတာ

အခု အင်းဝဘက်တို့ရောက်ဖူးတဲ့ သူတွေရှိလိမ့်မယ်။

တွေ့ဖူးကြလိမ့်မယ်။မယ်နုအုဋ္ဌ်ကျောင်းဆိုတာရှိတယ်။

အခုထိ အုပ်နဲ့ဆောက်ထားတဲ့ကျောင်းဆိုတော့

မပျက်မစီးရှိနေတယ်။

နိုင်ငံတော်သမိုင်းဌာနက ထိန်းသိမ်းထားတယ်။

စစ်ကိုင်းတံတားအဟောင်းကြီး

အဲ့ဒီနားကကြည့်လို့ရှိရင် မယ်နုအုဋ္ဌ်ကျောင်းဆိုတာ

မြင်နေရတယ်။အင်းဝဘက်မှာ။

★ အဲ့ဒီမယ်နုဟာ နောက်ကြတော့ မင်းပြစ်မင်းဒဏ်သင့်တာ။

မင်းပြစ်မင်းဒဏ်သင့်တဲ့အခါမှာ သူအပြစ်ပေးခံရတယ်။

အပြစ်ပေးခံရတော့ သူကိုးကွယ်တာက

ဆရာတော် ဦးဗုဒ်တဲ့မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ စာတတ်အကျော်ထဲမှာ

ဆရာတော် ဦးဗုဒ်ဆိုတာပါတယ်။

စာပေကျမ်းဂန်တွေများစွာရေးခဲ့တယ်။

အဲ့ဒီဆရာတော် ဦးဗုဒ်ကို

ကိုးကွယ်တာ။အဲ့ဒီတော့ ဆရာတော်ဦးဗုဒ်ကိုနောက်ဆုံးအချိန်

လာပြီးကန်တော့တယ်ပေါ့။ဆရာတော်ဦးဗုဒ်က

သူ့ကိုဘာဆုံးမလိုက်လဲ ဘာသြဝါဒပေး

လိုက်လဲဆိုရင် “မယ်နု ကိုယ့်ဝဋ်ကြွေးရှိရင်ခံရမှာပဲတဲ့” ဒါပဲပြောတယ်။

ဘာမှမပြောဘူး။ဝဋ်ကြွေးရှိရင် ဆပ်ရမှာပဲဒီလိုပဲပြောလိုက်တယ်။

နန်းမတော်မယ်နုဟာ နောက်ဆုံးကြတော့ ဆင်နဲ့နင်းသတ်ခံရတဲ့

ဘဝမျိုးရောက်သွားတယ်။ဒါလည်း ကံကြမ္မာဝဋ်ကြွေးတွေပေါ့နော်။

{ ကျေးဇူးတော်ရှင်ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး}

{“ ပြစ်မှားခြင်းနှင့် ဒဏ်သင့်ခြင်း ”တရားတော်မှ ကောက်နှုတ်ချက်}

ဓမ္မမိတ်ဆွေများ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေဗျာ။

ဤဓမ္မဒါနအား

ကုသိုလ်ကြောင့်

တိုင်းပြည်နှင့်သာသနာတော်အတွက်

ကြီးစွာသောအလုပ်အကြွေး

အထောက်အပံ့ပြုပြီး

နိဗ္ဗာန်အတွက်

ကြီးစွာသောအထောက်အပံ့ဖြစ်ပါစေ။

ဖိုးသူတော် (www.phothutaw.com)

Credit: pay thoe

#

Latest Comments

Leave a Comment

Related News